Historia

W starych dokumentach o Lądku pisano Consale, Cossale, Cossal (Kościół). Lądek był głównym ośrodkiem lokalnego handlu solą wydobywaną w okolicach Wrąbczyna. W XIII wieku był osadą targową leżącą na skrzyżowaniu szlaków handlowych łączących Kalisz z Gnieznem i Poznań z Łęczycą. Do 1796 r. była to własność klasztoru cystersów w Lądzie.

1250 r. książę kujawski Kazimierz nadał Lądkowi prawa miejskie. Dopiero w XVII wieku zaczęto używać nazwy Lądek.

W 1713 r. w przywileju wydanym przez opata Antoniego Łukomskiego, występuje zapis „Miasteczko Lądkowskie”.

1870 r. prawa miejskie zostały odebrane Lądkowi z powodu czynnego udziału mieszkańców w Powstaniu Styczniowym w 1863 r. Miejscowość została przyłączona do ówczesnej Gminy Ciążeń.

1908 r. Druh Bronisław Gutowski założył jednostkę Ochotniczej Straży Pożarnej.

1 lipca 1925 r. z części obszaru Gminy Ciążeń została wyodrębniona nowa Gmina Lądek.

W latach 1939 – 1945 Lądek włączono do hitlerowskich Niemiec. Otrzymał nazwę Landorf. Posterunek SS wraz z urzędem gminy znajdował się w obecnym budynku mieszczącym ośrodek zdrowia, pocztę i przedszkole przy ul. Pyzderskiej.

1944 r. rozpoczęto budowę baraków robotniczych w których miała mieszkać garstka ocalałych mieszkańców Lądku przeznaczonych do pracy. Pozostałych mieszkańców planowano wymordować w miejscowości Golina. Plany wroga nie powiodły się. Dziś baraki są zaadaptowane na potrzeby GS-u.

W 1954 r. wprowadzono reformę – gminy zostały zastąpione przez gromady. Po reaktywowaniu gmin z dniem 1 stycznia 1973 roku gminy Ciążeń nie przywrócono, a część jej obszaru weszła w skład gminy Lądek.

POWIĘKSZ CZCIONKĘ
KONTRAST